شعر و ادب

ebimatin — Fri, 09 Oct 2009 19:22:18 GMT

از گناهی که در خلوت انجام می گیرد بترسید .زیرا که آنکه شاهد است خود حاکم است.

برو ای پسر قدر مادر بدان که مادر بود مهربانتر از آن

اگر قدر مادر نداند پسر به سختی برد روزگاری بسر

هر چه داری در دل از مکر و رموز پیش ما پیدا بود مانند روز

گر چه پوشیمش زبنده پروری تو چرا رسوایی از حد می بری

لطف حق با تو مدارا می کند چون که از حد بگذرد رسوا کند

((مولوی))

حرف های یک دل

ebimatin — Fri, 09 Oct 2009 18:29:18 GMT

بیا در كوچه باغ شهر احساس

شكست لاله را جدی بگیریم

اگر نیلوفری دیدیم زخمی

برای قلب پر دردش بمیریم

بیا در كوچه های تنگ غربت

برای هر غریبی سایه باشیم

بیا هر شب كنار نور یك شمع

به فكر پیچك همسایه باشیم

بیا ما نیز مثل روح باران

به روی یك رز تنها بباریم

بیا در باغ بی روح دلی سرد

كمی رویا ی نیلوفر بكاریم

بیا در یك شب آرام و مهتاب

كمی هم صحبت یك یاس باشیم

اگر صد بار قلبی را شكستیم

بیا یك بار با احساس باشیم

بیا به احترام قصه عشق

به قدر شبنمی مجنون بمانیم

بیا گه گاه از روی محبت

كمی از درد لیلی بخوانیم

بیا از جنگل سبز صداقت

زمانی یك گل لادن بچینیم

كنار پنجره تنها و بی تاب

طلوع آرزوها را ببینیم

بیا یك شب به این اندیشه باشیم

چرا این آبی زیبا كبود است

شبی كه بینوا می سوخت از تب

كنار او افق شاید نبوده ست

بیا یك شب برای قلبهامان

ز نور عاطفه قابی بسازیم

برای آسمان این دل پاك

بیا یك بار مهتابی بسازیم

بیا تا رنگ اقیانوس آبیست

برای موج ها دیوانه باشیم

كنار هر دلی یك شمع سرخست

بیا به حرمتش پروانه باشیم

بیا با دستی از جنس سپیده

زلال اشك از چشمی بشوییم

بیا راز غم پروانه ها را

به موج آبی دریا بگوییم

بیا لای افق های طلایی

بدنبال دل ماهی بگردیم

بیا از قلبمان روزی بپرسیم

كه تا حالا در این دنیا چه كردیم

بیا یك شب به این اندیشه باشیم

به فكر درد دلهای شكسته

به فكر سیل بی پیایان اشكی

كه روی چشم یك كودك نشسته

به فكر سیل بی پایان اشكی

كه روی چشم یك كودك نشسته

به فكر اینكه باید تا سحرگاه

برای پیوند یك شب دعا كند

ز ژرفای نگاه یك گل سرخ

زمانی مرغ آمین را صدا كرد

به او یك قلب صاف و بی ریا داد

كه در آن موجی از آه و تمناست

پر از احساس سرخ لاله بودن

پر از اندوه دلهای شكیباست

بیا در خلوت افسانه هامان

برای یك كبوتر دانه باشیم

اگر روزی پرستو بی پناهست

برای بالهایش لانه باشیم

بیا با یك نگاه آسمانی

ز درد یك ستاره كم نماییم

بیا روزی فضای شهرمان را

پر از آرامش شبنم نماییم

بیا با بر گ های گل سرخ

به درد زنبقی مرهم گذاریم

اگر دل را طلب كردند از تو

مبادا كه بگویی ما نداریم

بیا در لحظه های بی قراری

به یاد غصه مجنون بخوابیم

بیا دلهای عاشق را بگردیم

كه شاید ردی از قلبش بیابیم

بیا در ساحل نمناك بودن

برای لحظه ای یكرنگ باشیم

بیا تا مثل شب بوهای عاشق

شبی هم ما كمی دلتنگ باشیم

كنار دفتر نقاشی دل

گلی از انتظار سرخ رویید

و باران قطره های آبیش را

به روی حجم احساس پاشید

اگر چه قصه دل ها درازست

بیا به آرزو عادت نماییم

بیا با آسمان پیمان ببندیم

كه تا او هست ما هم با وفاییم

بیا در لحظه سرخ نیایش

چو روح اشك پاك و ساده باشیم

بیا هر وقت باران باز بارید

برای گل شدن آماده باشیم

از مجموعه اشعار پروانه ات خواهم ماند / مریم حیدرزاده

دینی

ebimatin — Fri, 09 Oct 2009 16:43:42 GMT

شش چیز که روی زمین آمدند بدون اینکه از رحمی متولد شوند عبارتند از :

((حضرت آدم ع ـ حضرت حوا ـ ناقه صالح ـ گوسفند قربانی حضرت ابراهیم ع ـ

عصای موسی ع ـ مرغ حضرت عیسی ع .))

پند

ebimatin — Fri, 09 Oct 2009 16:03:18 GMT

پیرمردی نقشه جهان را تکه تکه کرد و داد به فرزندش که دوباره آن را

درست کند.بچه هر کار کرد نتوانست.پدر گفت : فرزندم،پشت نقشه

تصویر آدم است. اگر آدم را درست کنی ،جهان درست می شود.

(( الهی آفریدی رایگان ، روزی دادی رایگان ، بیامرز رایگان،

تو خدایی نه بازرگان))

EBI

شعر و ادب

حرف های یک دل

دینی

پند